I can feel you far away
Your hesitation matching mine
Sadness left me far away, yeah
Your contemplation turned to wine
An old man stares at me
in mutual bizarre reverie

Laugh at thy neighbor
Pretend you are sane just to say
You survived in vain

Laugh at thy neighbor
Pretend you are sane just to say
You survived in vain

Time is the father of existence
Rhyme, the brother of resistance
Broken down by men
In their crazy minds

Void is the mother of unknown distance
Will, the sister of persistence
Stripping under the elusive sky

The potion of devotion
Euphoric scriptures of the ocean

Laugh at thy neighbor
Pretend you are sane just to say
You survived in vain

Time is the father of existence
Rhyme, the brother of resistance
Broken down by men
In their crazy minds

Void is the mother of unknown distance
Will, the sister of persistence
Stripping under the elusive sky

I felt so alone
Till you came into my life
And stopped the pain
I felt so alone
Then you came into my life
And poured the rain
I feel so alone
Dressed in the dark silk clothing of your own disdain
I feel so disowned
Since your children took up arms in your own name

God’s name’s different in every language
God’s name’s different in every language

Imposed illusion, composed dissolution
God’s name’s different in every language
Imposed illusion, composed dissolution
God’s name’s different in every language

(Serj Tankian – disowned, inc)

“Εύχομαι και προσεύχομαι η παράκλησή μου να βρει ώτα ευήκοα και καρδιές ανοικτές και είμαι βέβαιος όχι μόνο ότι ο Θεός θα σας ανταμείψει αλλά και ότι κάποιοι από εσάς θα προσθέσουν τα ονόματά τους στους κρίκους της χρυσής αλυσίδας των μεγάλων εθνικών μας ευεργετών.“

Χωρίς σχόλια, ασφαλώς!

“Άγνωστη Ετυμολογία. Πιθανόν να σημαίνει τον δημιουργό της κίνησης ή των μέσων της κίνησης και της ζωής”

Πιθανόν όμως να συμβαίνει και το εξής:

“Γνώριμη ετυμολογία. Πιθανόν να εισχώρεισε ο κακόμοιρος δια να γεμίσουμε το εορτολόγιο με ότι όνομα κυκλοφορούσε από τα παλαιάς εποχάς που οι άνθρωποι ήτο κολασμένοι και αμαρτωλοί.”

Πιθανόν και όχι όμως.

Βοήθεια μας.

Ο Sam Harris, ένας αξιόλογος νέος με πτυχίο Φιλοσοφίας, είναι δημόσιος κριτής των θρησκειών και κυρίως του Χριστιανισμού, για να έχει και δουλειά στο κοινό που απευθύνεται. Είναι συγγραφέας δυο βιβλίων, και σύντομα τριών. Μου άρεσε πολύ γιατί έχει ένα ταπεινό ύφος, και σίγουρα έχει πολλά να πει, αν και μου φάνηκε πως χρησιμοποίησε κάποια παραδείγματα ακριβώς λόγω του συγκεκριμένου κοινού που είχε από κάτω.

Οι τρείς άξονες λοιπόν, επιχειρηματολογίας προς υπεράσπιση του Μέγα Δημιουργού είναι:

1. Η δική μου θρησκεία είναι η μόνη αληθινή

2. Η θρησκεία μου είναι χρήσιμη, τόσο, ώστε να είναι και απαραίτητη, και

3. Η αθεΐα είναι δογματική, δηλ. ακόμα μια θρησκεία. (Αλήθεια και αυτό πως υπερασπίζεται την κάθε θρησκεία;)

Επειδή όμως εγώ ποτέ δεν τα πήγαινα καλά με τα λόγια, ας τον αφήσουμε να τα πει μόνος του. Από το Aspen ideas festival του 2007.

Συγχαρητήρια στον κύριο που ασχολήθηκε με τον υποτιτλισμό.

1. Έγκυρα στατιστικά στοιχεία επισκεψιμότητας αθεϊστικών ιστοσελίδων ανά την υφήλιο υποδεικνύουν πως η αθεΐα δύναται να μειώσει την παντρεψιμότητα μας. (Ουφ…, Ευχαριστούμε!!)

2. Για να βρούμε τη νύφη όμως, καλόν είναι να μην ψευδόμεθα περί της πίστεως μας, ότι δήθεν είμεθα θρήσκοι. Γιατί ενώ μεν το ψεύδος αποτελεί αμάρτημα, το γεγονός ότι ο ίδιος ο πατέρας της εξέλιξης είχε αμφιβολίες περί της μη ύπαρξης του Δημιουργού του αποδυκνείει περίτρανα ότι όλοι ξέρουμε πως ότι ασέβειες και να λέμε είναι δύσκολο να καταπιέσουμε την απόλυτη αλήθεια της δημιουργίας. (Για τέτοια αρρωστάκια δηλαδή!)

3. Ο μόνος τρόπος να αποφύγουμε την καραμπίνα του μπαμπά της μέλλουσας συζύγου μας είναι να αποδεχτούμε το Χριστιανισμό. (Άρα, η θεωρία της εξέλιξης είναι συνομωσίες!)

4. Καλό είναι να αποφεύγουμε τις εικόνες του Θεανθρώπου στο σπίτι της μάνας της, για να μην παρεκτραπούμε…! (omfg)

5. Έγκυρα πειράματα υποδεικνύουν ότι αρνούμαστε τη Θέωση διότι πάσχουμε από το σύνδρομο του Asperger. (Και γιατί το έφτιαξε ο καλός Θεός; Για να έχουμε ελεύθερη βούληση; LOL)

6. Σύμφωνα με τον σύγχρονο έγκυρο σχολιαστή διάσημων επιστημονικών δημοσιεύσεων, “ένας άντρας με λογική, που μπορεί να γνωρίσει, να υπηρετήσει, να δοξάσει και να ευχαριστήσει τον Δημιουργό του, και όμως ζει χωρίς αυτόν στην πλάση, είναι σίγουρα το πιο απεχθές και μίζερο ζώο κάτω από τον ήλιο”. (Χμ, κάποια λέξη δε μου κάθεται εδώ!Χαλόου!)

7. Και τέλος, βλέπουμε πως κανείς από τους άθεους δεν είχε κάνει το εξής προφανές ερώτημα στον εαυτό του: “Ποιες είναι οι αποδείξεις για την αθεΐα;” Οι αποδείξεις για τον Ιησούλη είναι άπειρες, για την κωλοαθεΐα σας; (πως δεν το σκέφτηκα νωρίτερα!)

Game Over Atheists! Σπίτια σας!

Κάντε κανά μπάνιο να γνωρίσετε το Δημιουργό σας!

Τότε, υπήρχαν 2 τρόποι μεταφοράς στην πόλη. Τα λεωφορεία, και τα σιδηροδρομικά οχήματα. Και τα δυο με άλογα κινούνταν, σαφώς. Τα λεωφορεία ήταν φτηνότερα.

Τα άλλα, του συρμού, ήταν μεγαλύτερα, δυνατότερα, είχαν περισσότερες εισόδους και εξόδους για το κοινό, έβαιναν σε ράγες, και ήταν πολύ περισσότερο άνετα. Και τα δυο είδη μέσων, όμως, δε δεχόντουσαν μαύρους επιβάτες. Οι οδηγοί λοιπόν, που αποφάσιζαν ποιος θα ανέβει και ποιος όχι, είχαν μαζί τους μαστίγια για να αποτρέπουν τους ανεπιθύμητους από το να ανεβαίνουν. Τα τελευταία τότε χρόνια, είχαν θεσπιστεί από την κοινότητα κάποια δρομολόγια  με λεωφορεία για μαύρους. Αυτά έφεραν μεγάλες επιγραφές «Colored Persons Allowed», αλλά εξυπηρετούσαν με πολύ χαμηλή συχνότητα δρομολογίων, σε άτακτες περιόδους, κάποιες φορές καθόλου.

Έτσι λοιπόν, ενώ το Manhattan  ήταν σπίτι για το μεγαλύτερο πληθυσμό Αφροαμερικανών, ενώ αυτοί είχαν πλέον  τις δικές τους ιδιοκτησίες, ενώ πλήρωναν νομοτύπως τους φόρους τους, δεν είχαν την τιμή να ανεβαίνουν στο ίδιο μέσο μεταφοράς με καθαρούς λευκούς αστούς. Και τι έκαναν γιαυτό; Περπατούσαν.

Ο ευυπόληπτος επιχειρηματίας μπαμπάς της Lizzie, Thomas Jennings,  μαζί με κάποιους άλλους, είχαν κάνει ένα κίνημα με σκοπό να σταματήσουν αυτή την τόσο αξιολύπητη επιλεκτικότητα. Οπότε, το Λιζάκι ήξερε τι έκανε. Δεν έκανε τυχαία τον κόπο να ανέβει εκείνη τη μέρα το λεωφορείο. Σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, αφού ανέβηκε σε ένα από τα οχήματα, ο ελεγκτής της είπε να κατέβει, πρώτον γιατί το λεωφορείο ήταν γεμάτο. Όταν αυτό αποδείχτηκε λάθος, υποστήριξε πως οι λοιποί επιβάτες ήταν δυσαρεστημένοι με την επιβίβαση της. Αλλά όταν αυτή επέμεινε στα δικαιώματα της, την έπιασε και την έριξε κάτω. Κάποιοι χαρακτηρισμοί ακολούθησαν και από τις δυο μεριές, και ο οδηγός συνέχισε να βιαιοπραγεί εναντίον της. Τελικά, με τη βοήθεια ενός νομοταγούς πολισμάνου όλα τελείωσαν, αφού την έπιασε και την κατέβασε από το λεωφορείο μια και καλή.

Η κοινότητα των Αφροαμερικανών ήταν εξοργισμένη με το γεγονός. Η Lizzie έκανε τρεις μηνύσεις: Στον οδηγό, στην εταιρία και στον ελεγκτή. Ο δικηγόρος που ανέλαβε την υπεράσπιση της ήταν ο Chester A. Arthur, ένας εικοσιτετράχρονος τότε δικηγόρος, που σε τρείς περίπου δεκαετίες θα αναλάμβανε ως 21^ος πρόεδρος των ΗΠΑ. Με τα πολλά, η ετυμηγορία ήταν κάπως έτσι: «Οι έγχρωμοι πολίτες, αν είναι σοβαροί, καθώς πρέπει και ελεύθεροι ασθενειών, έχουν τα ίδια δικαιώματα με άλλους και δε πρέπει με κανένα τρόπο να αποκλείονται από οποιοδήποτε κανόνα της εταιρίας, ούτε με τη χρήση δύναμης ή βίας».

Η αποζημίωση που πήρε η Jennings δεν ήταν αυτή που απαίτησε, γιατί, «Κάποια μέλη του σώματος των ενόρκων είχαν ιδιαίτερες ιδέες σχετικά με τα δικαιώματα των εγχρώμων». Ούτε είχε την ίδια τύχη ο γιος της, μερικές δεκαετίες αργότερα.

Όμως, μια μέρα μετά τη δίκη, το 1855, η εταιρία εξέδωσε ανακοίνωση ότι δέχεται Αφροαμερικανούς στα λεωφορεία της.

Η πράξη πολιτικών δικαιωμάτων του 1866 διακηρύσσει τους μαύρους ως πολίτες και αφαιρεί το δικαίωμα από τις πολιτείες να περιορίζουν τα δικαιώματα τους.

Το 1870, η δέκατη Πέμπτη τροπολογία του συντάγματος επικυρώνεται. Οι μαύροι πλέον, μπορούν να ψηφίζουν.

Το 2008, ένας Αφροαμερικανός, με μεσαίο όνομα το Hussein, εκλέγεται 44^ος πρόεδρος των Η.Π.Α.

Τη συνέχεια τη ζούμε. Τα πισωγυρίσματα είναι που φοβάμαι.

Από:

1. 50 American Revolutions You’re not supposed to know

2. Elizabeth Jennings (bio)

Την εικόνα σου σεβάστηκα
στη φλόγα δεν εκράτησα
Την εικόνα την καλή
θα σου φέρω μιαν αυγή

Χρώματα χρώματα
Χρώματα κι αρώματα
Χρώματα χρώματα
άσε τα καμώματα

Την εικόνα σου σεβάστηκα
και κράτησα
και τα χέρια μου θα ενώσω
πριν στη ζητανιά τη δώσω

Ταπεινά.

Από ellinaki:

Με τη σημερινή πειρατεία, τις δολοφονίες, τις κακοποιήσεις και τους τραυματισμούς που έλαβαν χώρα στα πλοία του ανθρωπιστικού «Στόλου της Ελευθερίας», το Ισραήλ κερδίζει επάξια το βραβείο συνέχισης των ολοκληρωτικών, φασιστικών και αντι-ανθρωπιστικών τακτικών που λυμαίνονται την ανθρωπότητα. Θεωρώ λοιπόν ότι το Ισραήλ θα πρέπει να προβεί σε αλλαγή της σημαίας του, με ένα νέο συμβολισμό ο οποίος θα τιμάει αυτή την σπουδαία κληρονομιά.

Και όπως πολύ ορθά τα διατυπώνει ο Zaphod:

Γαμώ τους περιούσιους και τους εκλεκτούς και αυτούς με “εθνικές καταστροφές” και ολοκαυτώματα που αποδεικνύονται το μεγαλύτερο άλλοθι για κάθε είδους έγκλημα.

Αίσχος.

]]> http://atumrakis.wordpress.com/2010/05/31/%ce%b7-%ce%bd%ce%ad%ce%b1-%cf%83%ce%b7%ce%bc%ce%b1%ce%af%ce%b1-%ce%ad%cf%86%cf%84%ce%b1%cf%83%ce%b5/feed/ 0 atumrakis Το νέο άστρο του Δαυίδ http://atumrakis.wordpress.com/2010/05/10/%ce%bc%cf%8c%ce%bd%ce%bf-%ce%ba%ce%bf%ce%af%cf%84%ce%b1%ce%be%ce%b5/ http://atumrakis.wordpress.com/2010/05/10/%ce%bc%cf%8c%ce%bd%ce%bf-%ce%ba%ce%bf%ce%af%cf%84%ce%b1%ce%be%ce%b5/#comments Mon, 10 May 2010 20:29:15 +0000 atumrakis http://atumrakis.wordpress.com/?p=432 ]]> 

Ξανακοίταξε αυτή την τελεία. Είναι εδώ. Είναι το σπίτι. Είναι εμείς. Σε αυτήν την τελεία, οποιοσδήποτε αγαπάς, οποιοσδήποτε γνωρίζεις, οποιοσδήποτε έχεις ακουστά, οποιοδήποτε ανθρώπινο πλάσμα που έχει υπάρξει, έζησε τη ζωή του. Το σύνολο της χαράς και του πόνου μας, χιλιάδες από βέβαια θρησκευτικά, ιδεολογικά, και οικονομικά δόγματα, κάθε κυνηγός και θήραμα, κάθε ήρωας και δειλός, κάθε δημιουργός και καταστροφέας πολιτισμού, κάθε βασιλιάς και χωριάτης, κάθε ερωτευμένο ζευγάρι, κάθε μητέρα και πατέρας, κάθε ελπιδοφόρο παιδί, εφευρέτης και εξερευνητής, κάθε δάσκαλος της ηθικής, κάθε διεφθαρμένος πολιτικός, κάθε σούπερσταρ, κάθε υπέρτατος ηγέτης, κάθε άγιος και κάθε αμαρτωλός στην ιστορία του είδους μας έζησε εδώ – σε ένα μικρό μόριο σκόνης κρεμασμένο σε μια ηλιαχτίδα.

Η Γη είναι μια πολύ μικρή σκηνή στην κοσμική αρένα. Σκέψου τα ποτάμια αίματος που έχουν χυθεί από όλους αυτούς τους στρατηγούς και τους αυτοκράτορες ώστε, μέσα στη δόξα και τον θρίαμβο, να καταφέρουν να γίνουν στιγμιαίοι άρχοντες ενός κλάσματος μιας τελείας. Σκέψου τις ατέλειωτες αγριότητες των κατοίκων της γωνίας ενός πίξελ στους σπανίως διακριτούς κατοίκους μιας άλλης γωνίας, σκέψου πόσο συχνές οι παρεξηγήσεις τους, πόσο πρόθυμοι είναι να αλληλοσκοτωθούν, πόσο ένθερμα είναι τα μίση τους.

Οι φλυαρίες μας, η φαντασιακή μας σπουδαιότητα, η αυταπάτη του ότι κατέχουμε μια προνομιούχο θέση στο σύμπαν, αμφισβητούνται από αυτό το σημείο του αμυδρού φωτός. Ο πλανήτης μας είναι μια μοναχική κηλίδα μέσα στο τεράστιο περιβάλλων κοσμικό σκοτάδι. Μέσα σε αυτό το σκοτάδι, σε αυτή την απεραντοσύνη, δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι θα έρθει κάποια εξωτερική βοήθεια να μας σώσει από τους εαυτούς μας.

Η Γη είναι ο μοναδικός γνωστός κόσμος μέχρι τώρα που φιλοξενεί ζωή. Δεν υπάρχει κάπου αλλού, τουλάχιστον στο άμεσο μέλλον, όπου το είδος μας να μπορούσε να μεταναστεύσει. Να επισκεφτεί, ναι. Να εγκατασταθεί, όχι ακόμα. Είτε σου αρέσει, είτε όχι, μέχρι στιγμής η Γη είναι εκεί που μπορείς να σταθείς.

Έχει ειπωθεί ότι η αστρονομία είναι μια ταπεινωτική και διδακτική εμπειρία. Ίσως δεν υπάρχει καλύτερη επίδειξη της τρέλας της ανθρώπινης έπαρσης από αυτή τη μακρινή εικόνα του μικροσκοπικού κόσμου μας. Για μένα, αυτή η εικόνα υπογραμμίζει την ευθύνη που έχουμε να είμαστε πιο ανθρώπινοι ο ένας με τον άλλον, και να διατηρήσουμε και να προστατεύσουμε αυτή την αχνή μπλε τελεία, το μόνο σπίτι που έχουμε γνωρίσει.

(Carl Sagan, Pale Blue Dot, σε ελεύθερη μετάφραση από εμένα, που πολύ θα ήθελα να του μοιάζω)

Άραγε, πόσοι άνθρωποι έχουν κάνει αυτή τη σκέψη;

Βαθιά η κατάνυξη σήμερα το βράδυ, αδελφέ μου. Χιλιάδες Ελλήνων έζησαν το μεγαλείο της Χριστιανοσύνης για άλλα δέκα λεπτά της ζωής τους. Αναστήθηκε και φέτος ο Θεάνθρωπος, βλέπεις. Ουφ, ανακουφίστηκα. Το είχα λίγο κόμπο στο λαιμό μήπως φέτο, με όλα αυτά που έχουν γίνει πει να κάτσει μέσα, να μας αφήσει ήσυχους για λίγο ρε παιδί μου…Το φετινό Πισσάχ γιορτάστηκε νωρίς, τερτίπια της παγανιστικής θεάς πανσελήνου βλέπεις, ουδόλως μας αφορούν εξάλλου. Εμείς ασχολούμεθα με το καινόν Πάσχαν, το original, της αλλαγής. Άσε τους οβριούς να σκίζονται, είναι συντηρητικοί αυτοί.

Η μεγαλύτερη νίκη λέει, στην ιστορία της θρησκείας είναι η σημερινή. Ποια ακριβώς; Μα η θανάτωση του θανάτου, ασφαλώς. Η πάταξη του θανάτου, στα έγκατα του Άδη. Τι όμορφα. Τον ήπιε ο θάνατος. Ήρθε η αλλαγή και τα διέλυσε όλα με τα πράσινα της μάτια. Από τότε ο κόσμος είναι υπέροχος, εξάλλου.

Όταν ήμουν γυμνασιόπαιδο, ο καθηγητής των θρησκευτικών, ένας κατά τα άλλα αξιολογότατος άνθρωπος, μας είχε πει το εξής: Η ανάσταση είναι η βάση του Χριστιανισμού, είναι η αλλαγή. Αν, μάλιστα είχε προσθέσει, η ανάσταση δεν έχει γίνει, τότε ο Χριστιανισμός είναι το μεγαλύτερο ψέμα που έχει ειπωθεί ποτέ. Αν μου το έλεγε τώρα, θα του έλεγα να είναι λίγο πιο μαζεμένος, αφού σε ένα από τα λογοκριμένα Ευαγγέλια, η ανάσταση έχει γίνει reality show, με τους ομιλούντες σταυρούς και τα συναφή. Ίσως αυτός να είναι και ο κύριος λόγος για τον οποίο κόπηκε βέβαια το εν λόγω ιερό κείμενο, δεν θα τα πίστευε ούτε ο Μπομπ Κωθώνις αυτά. Ή, αν ο Χριστούλης είχε έρθει, υποθετικά τώρα, μερικούς αιώνες αργότερα, και είχε συστηθεί στον… Βουλγαροκτόνο για παράδειγμα, αυτόν στον οποίο θέλουν να μοιάσουν μερικά αχυροκέφαλα δίποδα, δε ξέρω τι θα του είχε μείνει να αναστήσει μετά τον υπέροχο ανασκολοπισμό που θα είχε υποστεί. Και εμείς μετά τι σταυρό θα κάναμε, μαμά; Για να μην ξεφεύγω όμως, αν ο Θεάνθρωπος δεν αναστήθηκε ποτέ και τα οστά του βρίσκονται στο ίδιο οστεοφυλάκιο με του μπαμπά του, της παρθένας μαμάς του, της γυναίκας του Μαγδαληνής και των υπολοίπων 6 αδελφών του; Νοσηρές βλασφημίες, το ξέρω, αλλά υπάρχει και αυτό το παράθυρο.

Όλα αυτά είναι πλάνες, αδελφέ μου, το γνωρίζω. Εξάλλου είμαι απόλυτα βέβαιος, πως ακόμα και αν βρεθεί το γνήσιο οστεοφυλάκιο της φαμίλιας του Ιωσήφ, και το επιβεβαιώσουν 200 διαφορετικές πηγές, ιστορικές, θρησκευτικές,  στατιστικές, αστρονομικές, και ότι άλλο ζητάει η ψυχή σου, ένα πράγμα θα είναι βέβαιο. Θα το έχει τοποθετήσει στο συγκεκριμένο σημείο του χωροχρόνου ο Ίδιος ο Θεάνθρωπος, για να δοκιμάσει την κλονισμένη πίστη σου, αδελφέ μου. Δε σε χάλασε.

Γιατί;

Γιατί τελικά, ο έχων δυο – μη μαύρας – χιτώνας, θα δίνει τον ένα. Καλή ΕπΑνάσταση.

(Η εικόνα είναι κούρτεσι του Άθεου)

]]> http://atumrakis.wordpress.com/2010/04/04/%ce%b5%ce%bb%cf%80%ce%af%ce%b4%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%bc%ce%b9%ce%ac/feed/ 0 atumrakis church