Αναρτήθηκε από: atumrakis | 04/04/2010

Ελπίδα καμιά

Βαθιά η κατάνυξη σήμερα το βράδυ, αδελφέ μου. Χιλιάδες Ελλήνων έζησαν το μεγαλείο της Χριστιανοσύνης για άλλα δέκα λεπτά της ζωής τους. Αναστήθηκε και φέτος ο Θεάνθρωπος, βλέπεις. Ουφ, ανακουφίστηκα. Το είχα λίγο κόμπο στο λαιμό μήπως φέτο, με όλα αυτά που έχουν γίνει πει να κάτσει μέσα, να μας αφήσει ήσυχους για λίγο ρε παιδί μου…Το φετινό Πισσάχ γιορτάστηκε νωρίς, τερτίπια της παγανιστικής θεάς πανσελήνου βλέπεις, ουδόλως μας αφορούν εξάλλου. Εμείς ασχολούμεθα με το καινόν Πάσχαν, το original, της αλλαγής. Άσε τους οβριούς να σκίζονται, είναι συντηρητικοί αυτοί.

Η μεγαλύτερη νίκη λέει, στην ιστορία της θρησκείας είναι η σημερινή. Ποια ακριβώς; Μα η θανάτωση του θανάτου, ασφαλώς. Η πάταξη του θανάτου, στα έγκατα του Άδη. Τι όμορφα. Τον ήπιε ο θάνατος. Ήρθε η αλλαγή και τα διέλυσε όλα με τα πράσινα της μάτια. Από τότε ο κόσμος είναι υπέροχος, εξάλλου.

Όταν ήμουν γυμνασιόπαιδο, ο καθηγητής των θρησκευτικών, ένας κατά τα άλλα αξιολογότατος άνθρωπος, μας είχε πει το εξής: Η ανάσταση είναι η βάση του Χριστιανισμού, είναι η αλλαγή. Αν, μάλιστα είχε προσθέσει, η ανάσταση δεν έχει γίνει, τότε ο Χριστιανισμός είναι το μεγαλύτερο ψέμα που έχει ειπωθεί ποτέ. Αν μου το έλεγε τώρα, θα του έλεγα να είναι λίγο πιο μαζεμένος, αφού σε ένα από τα λογοκριμένα Ευαγγέλια, η ανάσταση έχει γίνει reality show, με τους ομιλούντες σταυρούς και τα συναφή. Ίσως αυτός να είναι και ο κύριος λόγος για τον οποίο κόπηκε βέβαια το εν λόγω ιερό κείμενο, δεν θα τα πίστευε ούτε ο Μπομπ Κωθώνις αυτά. Ή, αν ο Χριστούλης είχε έρθει, υποθετικά τώρα, μερικούς αιώνες αργότερα, και είχε συστηθεί στον… Βουλγαροκτόνο για παράδειγμα, αυτόν στον οποίο θέλουν να μοιάσουν μερικά αχυροκέφαλα δίποδα, δε ξέρω τι θα του είχε μείνει να αναστήσει μετά τον υπέροχο ανασκολοπισμό που θα είχε υποστεί. Και εμείς μετά τι σταυρό θα κάναμε, μαμά; Για να μην ξεφεύγω όμως, αν ο Θεάνθρωπος δεν αναστήθηκε ποτέ και τα οστά του βρίσκονται στο ίδιο οστεοφυλάκιο με του μπαμπά του, της παρθένας μαμάς του, της γυναίκας του Μαγδαληνής και των υπολοίπων 6 αδελφών του; Νοσηρές βλασφημίες, το ξέρω, αλλά υπάρχει και αυτό το παράθυρο.

Όλα αυτά είναι πλάνες, αδελφέ μου, το γνωρίζω. Εξάλλου είμαι απόλυτα βέβαιος, πως ακόμα και αν βρεθεί το γνήσιο οστεοφυλάκιο της φαμίλιας του Ιωσήφ, και το επιβεβαιώσουν 200 διαφορετικές πηγές, ιστορικές, θρησκευτικές,  στατιστικές, αστρονομικές, και ότι άλλο ζητάει η ψυχή σου, ένα πράγμα θα είναι βέβαιο. Θα το έχει τοποθετήσει στο συγκεκριμένο σημείο του χωροχρόνου ο Ίδιος ο Θεάνθρωπος, για να δοκιμάσει την κλονισμένη πίστη σου, αδελφέ μου. Δε σε χάλασε.

Γιατί;

Γιατί τελικά, ο έχων δυο – μη μαύρας – χιτώνας, θα δίνει τον ένα. Καλή ΕπΑνάσταση.

(Η εικόνα είναι κούρτεσι του Άθεου)

Advertisements
Αναρτήθηκε από: atumrakis | 21/03/2010

ΜισΑνθρΩπίες

Πριν κάποια χρόνια που είχα δει το ντοκιμαντέρ του Ντώκινς “Growing up in the universe”, είχα συγκλονιστεί παρακολουθώντας έναν άνθρωπο ο οποίος χρησιμοποιώντας απλή λογική, απλές, τετριμμένες πλέον ανακαλύψεις διαφόρων επιστημών, να καταρρίπτει έναν ολόκληρο κόσμο θεοκρατίας σε ένα παιδικό ακροατήριο. Είχα συγκλονιστεί γιατί έβλεπα επιτέλους έναν άνθρωπο να παίρνει ένα σχολείο και να τους διδάσκει ουσιαστικά το εξής: “μάθετε να σκέφτεστε πριν υιοθετήσετε το οτιδήποτε”. Αλήθεια, πόσο διαφορετικός θα ήταν ο κόσμος μας αν σε κάθε σχολείο του πλανήτη εφαρμοζόταν στη διδασκαλία αυτή η τακτική;

Κάποια παιδιά, μεγάλωσαν με τις αξίες του Χριστιανισμού. Αυτό είναι το καλό, παιδάκια, αυτά που είπε ο καλός Χριστούλης, και τα άλλα είναι τουλάχιστον ύποπτα, είναι κακοπροαίρετα, είναι για βλάσφημους ανθρώπους. Δυστυχώς κάποιοι, μεγαλώνοντας, δεν κατάφεραν ποτέ να βγάλουν αυτό το διάολο από πάνω τους. Ο φόβος τους ακολουθεί στη ζωή τους παντού, σε ότι και αν σκεφτούν ή κάνουν. Ο σκοταδισμός λοιπόν, πέρασε κάτω από το τραπέζι στις ζωές μας. Η κοινωνία μας, βασισμένη σε αυτό το σκοταδισμό, έχει τοιούτω τρόπο ενδόμυχα υιοθετήσει κάποιες αρχές που προωθούσε ο Χριστιανισμός, με άσχημα αποτελέσματα. Μια σάπια τέτοια αρχή, που μου προκαλεί μέγιστη αηδία πλέον με όλα όσα βλέπω να συμβαίνουν γύρω μου, είναι η φιλανθρωπία.

Είναι φιλάνθρωπος ο Χριστιανός, αγαπητέ, και είναι και ο φιλάνθρωπος πολίτης πλέον ένας καλός, ενεργός πολίτης με ευαισθησίες. Η φιλανθρωπία, η οποία θα έπρεπε να λέγεται μισανθρωπία αν ο κόσμος μας ήταν ειλικρινής, σαν ένα ύπουλο φίδι μπήκε στην κοινωνία μας ως κάτι το ηθικό, το αλληλέγγυο.  Ασφαλώς και δε μιλώ για την βοήθεια που μπορεί να προσφέρει κάποιος σε ένα συνάνθρωπο όταν αυτός τη χρειαστεί, αλίμονο. Μιλώ για την χρονικά προγραμματισμένη, εσκεμμένη δόλια πράξη μισανθρωπίας που λαμβάνει χώρα για να κερδίσει κάποιος μια καλή θέση στην ουράνια ανάπαυση, για να κερδίσει μια καλή υπόληψη στην ομήγυρη του, για να κερδίσει απεριόριστη οικονομική – κοινωνική υποταγή του υπόδουλου θύματος που τη δέχεται, όπως για παράδειγμα πράττει εδώ και μερικές εκατοντάδες χρόνια η ΕΚΚΛΗΣΙΑ Α.Ε. και απειλεί μάλιστα σήμερα ότι θα πάψει να το κάνει αν το κράτος την (ψευτο)φορολογήσει. Μακάρι να πάψει. Η αρχή του τέλους της θα είναι. Οι πράξεις μισανθρωπίας, λοιπόν, που έθεσαν ως κανόνα ηθικής οι Αξιωματούχοι αυτής, ενσωματώθηκαν στην πεποίθηση της πλειονότητας, ως “καλές”. Γιατί; Γιατί οι άνθρωποι που σκέφτονται σαν τον ανωτέρω Άγγλο που ανέφερα είναι λίγοι, και πολύ λιγότεροι διδάσκουν σε σχολεία. Τι ωραία, που δίνω τα αποφάγια μου στον άστεγο της παραδίπλα γειτονιάς, πήρα άλλους 5 πόντους για τον παράδεισο, άλλους 3 πόντους κοινωνικής υπόληψης, και κέρδισα άλλη μια νύχτα ψυχικής ηρεμίας.

Αν σε πονάει τόσο πολύ που δεν έχει που να μείνει ο εν λόγω άστεγος, πάρτον σπίτι σου ρε μάγκα να σε δω. Δώσε του σπίτι να μείνει, βοήθα τον να βρει δουλειά και να σταθεί στα πόδια του και μετά έλα και μίλα μου για ηθική, μαλάκα μου.

Τόσα χρόνια σε έγραφα στα παλιά μου υποδήματα, φιλάνθρωπε συμπολίτη μου, φιλάνθρωπε γείτονα μου, φιλάνθρωπε συνεργάτη μου. Από εδώ και πέρα, με το που θα έχω την ευκαιρία, θα ξεκουμπώνω την ψεύτικη νυχτικιά ηθικής που φοράς κάθε βράδυ για να κοιμάσαι ήσυχος. Μέχρι να σηκωθείς, υπέρμαχε πρωτοστάτη της ηθικής και να πας στο Νταρφούρ ή  σε ένα από τα εκατοντάδες μέρη που δεν υπάρχει νερό, φαγητό ή βασική περίθαλψη και να ζήσεις μαζί με αυτούς τους ανθρώπους, να δώσεις τη μάχη τους μαζί τους για νερό, ή για οτιδήποτε εσύ θεωρείς τετριμμένο και απολαμβάνεις από τη μέρα που ξεμύτισες εδώ, μη μου μιλάς για ηθική αδελφέ μου. Και μη μου πεις ότι τα έφεραν έτσι οι συγκυρίες και εσύ είσαι εδώ και αυτοί εκεί και μπλα μπλα. Το ξέρω. Αυτό όμως δεν ξεπλένει τη βρώμα που έχουν οι πράξεις φιλανθρωπίας σου. Και μη μου αρχίσεις τις αναλύσεις περί χρηματοπιστωτικού συστήματος και ανάπτυξης. Να πας να γαμηθείς. Πήγαινε  ζήσε εκεί να μου κάνεις την ανάλυση. Άιντε ψώνιο.

Αναρτήθηκε από: atumrakis | 19/12/2009

Μαύρα Ράσα

Ω, μεγάλα μαύρα ράσα
Χρυσοί σταυροί και πετραχήλια
Ω, στα μάτια μας τα γράσα
και οι προσευχές στα χείλια.
Ω, μεγάλα μαύρα ράσα σας πληρώνουμε όλοι φέσι
Τον Ιούδα τον μπαγάσα τη δουλειά άφησε στη μέση

Θου κύριε το στόματί μου
Ήρθα μόνος μου δεν ήρθε το καλό μαζί μου
τριαντοχτώ περίπου χρόνια αξομολόγητος
βαπτισμένος με το ζόρι κι ασυγχώρητος
Από παιδί με πιάνανε στην εκκλησία στα πράσα
που φωτιά ήθελα να βάλω στου παπά τα ράσα.
Είχαμε σχέδιο για το παγκάρι του προφήτη Ηλία
να το σπάσουμε έξω απ το σχολειό να πάρουμε βιβλία.
Όμως, μας έπιασε η κουφάλα η παπαδιά
που έκλεβε πρόσφορα κρυφά μες στην ποδιά
και το κρυφόκανε με τον δεξιό τον ψάλτη
που εκείνος τα χε και με τον καντηλανάφτη.
Εντάξει, εγώ ήμουνα απ άλλη ενορία,
στην εκκλησία μας δρούσε άλλη συμμορία
παιδεραστίας και υπέρ ανεγέρσεως του ναού
νταβατζιλίκι σ άλλο ένα σπίτι του θεού.
Τις μυροφόρες θυμάμαι πίσω απ τα στασίδια
να προσεύχονται να βρέξει ο ουρανός αρχίδια
Μ αυτά και μ άλλα με πήρανε τα χρόνια
μέχρι που είδα παπά στο γάμο μου ρε σαν τα χιόνια
κι ευτυχώς που μου έδωσε τις ευλογίες του
χαλάλι τα λεφτά με τις υγείες του.
Κι αφού δεν έκανα ποτέ αίτηση αθανασίας
γουστάρω δήμευση περιουσίας της εκκλησίας.

Ω, μεγάλα μαύρα ράσα

Ω, στα μάτια μας τα γράσα

Ω, μεγάλα μαύρα ράσα

Τον Ιούδα τον μπαγάσα

Μη κρατάτε κακία όμως στο Θεό,
το μαγαζί έχει τρεχάματα είναι πολυεθνικό,
πού να γνωρίζει κι αυτός όλους τους συνεργάτες του
κι αυτός κοιτάει να διώξει το βάρος απ τις πλάτες του.
Άλλοι λαμόγια κι άλλοι στην προσευχή ως το βράδυ.
Άλλοι professionals ή στου Μεσαίωνα το σκοτάδι.
Καλά όλα αυτά, αλλά για τα μοναστήρια τους
αλλιώς θ ακούνε μια ζωή τα ασιχτήρια τους.
Δεν είναι ο λαός το παιδί για τα θελήματα
έχει τα ζόρια του μύρια προβλήματα
αν μας κυκλώσουν κι οι σκιές με τα μεγάλα μαύρα ράσα
άντε βγάλε από τα μάτια μας τα γράσα.
Και ας τελειώνουμε επιτέλους με τα τάματα
στο κεφάλι μας κρυμμένα όλα τα θαύματα
με τους σάπιους ούτε στιγμή απ τη ζωή μας
που μια την έχουμε να ναι δική μας
όσο για το θέμα μου ας το διευθετήσουνε
έτσι για φόρο τιμής ας μ’ αφορίσουνε
κι όταν ψοφήσω μη με διαβάσουνε
οι φίλοι μου οι αριστεροί απ τη ζήλια τους να σκάσουνε.

Ω, μεγάλα μαύρα ράσα
Χρυσοί σταυροί και πετραχήλια
Ω, στα μάτια μας τα γράσα
και οι προσευχές στα χείλια.
Ω, μεγάλα μαύρα ράσα σας πληρώνουμε όλοι φέσι
Τον Ιούδα τον μπαγάσα τη δουλειά άφησε στη μέση

(Active Member – Μαύρα Ράσα)

Αναρτήθηκε από: atumrakis | 05/12/2009

Maybe superstitious

Η μαύρη γάτα, το τυχερό δολλάριο, η Τρίτη και 13, και πολλά – πολλά – άλλα τέτοια όμορφα. Προκαταλήψεις, ομορφιές που κάποιοι τις έχουν πολλές, κάποιοι άλλοι όμως ελάχιστες. Ας δούμε πως συμπεριφέρεται το πουλί που αναπαριστά το Άγιο Πνεύμα σύμφωνα με την επίσημη θρησκευτική διδασκαλία του Έθνους μας.

Ο Dawkins αναφέρει τη μελέτη του Skinner με τα περιστέρια, η οποία σύμφωνα με τον skinner, υποδεικνεύει πως η δεισιδαιμονική συμπεριφορά υπάρχει και σε άλλα θηλαστικά. Σαφώς το πείραμα έγινε προ άνω του μισού αιώνα, και δε γνωρίζω τι επακολούθησε στο συγκεκριμένο χώρο της ψυχολογίας, αλλά είναι το λιγότερο εντυπωσιακό.

Αναρτήθηκε από: atumrakis | 26/11/2009

Η αλλόχρωμη απειλή

Δεν ξέρω τι συμβαίνει, αλλά κάθε φορά που βλέπω κάποιο λευκό να με πλησιάζει, αγχώνομαι. Η καρδιά μου αρχίζει να χτυπά δυνατά, κι αμέσως αρχίζω ν’ αναζητώ μια οδό διαφυγής και τρόπους να υπερασπιστώ τον εαυτό μου. Τι γυρεύω σ’ αυτό το σημείο της πόλης μετά τη δύση του ηλίου; Μα δεν είχε πάρει το μάτι μου τις ύποπτες συμμορίες λευκών που καραδοκούσαν σε όλες τις γωνίες, πίνοντας Starbucks και φορώντας τα χρώματα της συμμορίας τους τιρκουάζ της Gap ή μοβ του J. Crew; Τι ηλίθιος που είμαι! Τώρα ο λευκός πλησιάζει πιο κοντά, όλο και πιο κοντά -και τότε- ουφ! Με προσπερνάει χωρίς να με πειράξει, κι αναστενάζω από ανακούφιση.

Οι λευκοί με τρομάζουν. Ίσως να είναι δύσκολο να το καταλάβετε -λαμβάνοντας υπόψη ότι κι εγώ είμαι λευκός- αλλά, βλέπετε, το χρώμα μου μού δίνει μια ιδιαίτερη αίσθηση. Για παράδειγμα, διαπιστώνω ότι είμαι πολλές φορές τρομακτικός κι επομένως ξέρω τι λέω. Πιστέψτε αυτό που σας λέω: αν βρεθείτε ξαφνικά περιστοιχισμένοι από λευκούς, καλύτερα να προσέχετε. Όλα μπορούν να συμβούν.

Ως λευκοί, έχουμε παρασυρθεί και νομίζουμε ότι είναι ασφαλές να βρισκόμαστε μαζί με άλλους λευκούς. Μας έχουν διδάξει από τη γέννηση μας ότι πρέπει να φοβόμαστε τους ανθρώπους με διαφορετικό χρώμα. Αυτοί είναι που θα σου κόψουν το λαιμό! Ωστόσο, καθώς ξανασκέφτομαι τη ζωή μου, βλέπω να προβάλλει ένα περίεργο αλλά αδιαμφισβήτητο μοντέλο. Όποιος μ’ έχει βλάψει στη διάρκεια της ζωής μου – το αφεντικό που μ’ απέλυσε, ο δάσκαλος που μ’ έκοψε, ο λυκειάρχης που με τιμώρησε, το παιδί που με χτύπησε με μία πέτρα στο μάτι, το άλλο παιδί που με πυροβόλησε με το όπλο του, ο διευθυντής που δεν ανανέωσε το συμβόλαιο για την εκπομπή μου, TV Nation, o τύπος που με παρακολουθούσε επί τρία χρόνια, ο λογιστής που εξαιτίας του πλήρωσα διπλάσιους φόρους, ο μεθυσμένος που έπεσε πάνω μου με το αυτοκίνητο του, ο διαρρήκτης που μου έκλεψε το στέρεο, ο εργολάβος που με υπερχρέωσε, η κοπέλα μου που με παράτησε, η επόμενη κοπέλα μου που με παράτησε ακόμα πιο γρήγορα, ο πιλότος του αεροπλάνου στο οποίο βρισκόμουν και τρακάρισε μ’ ένα  φορτηγό στον αεροδιάδρομο (μάλλον θα είχε να φάει μέρες), ο άλλος πιλότος που αποφάσισε να πετάξει μέσα από έναν κυκλώνα, ο τύπος στο γραφείο που αφαίρεσε επιταγές από το μπλοκ των επιταγών μου και μου έκλεψε συνολικά δεκάξι χιλιάδες δολάρια — όλοι αυτοί ήταν λευκοί. Σύμπτωση; Δε νομίζω!

Ποτέ δεν μου έχει επιτεθεί μαύρος, ποτέ δεν μου έκανε έξωση μαύρος, ποτέ δεν μου έκλεψε την προκαταβολή μαύρος σπιτονοικοκύρης, ποτέ δεν είχα μαύρο σπιτονοικοκύρη, ποτέ δεν συναντήθηκα στο Χόλυγουντ με μαύρο στέλεχος, ποτέ δεν είδα μαύρο ατζέντη στο κινηματογραφικό/τηλεοπτικό πρακτορείο που με εκπροσωπεί, ποτέ δεν αρνήθηκε μαύρος στο παιδί μου να μπει στο πανεπιστήμιο της επιλογής του, ποτέ δεν ξέρασε πάνω μου μαύρος έφηβος σε συναυλία των Motley Crue, ποτέ δεν με σταμάτησε μαύρος μπάτσος, ποτέ δεν μου πούλησε σαράβαλο μαύρος πωλητής αυτοκινήτων, ποτέ δεν είδα μαύρο πωλητή αυτοκινήτων, ποτέ δεν μου αρνήθηκε μαύρος ένα τραπεζικό δάνειο, ποτέ δεν προσπάθησε μαύρος να θάψει την ταινία μου, και ποτέ δεν άκουσα μαύρο να λέει: «Σκοπεύουμε να καταργήσουμε δέκα χιλιάδες θέσεις εργασίας εδώ – καλημέρα σας!»

Δεν νομίζω ότι είμαι ο μόνος λευκός που μπορεί να προβάλει αυτούς τους ισχυρισμούς. Κάθε άσχημη κουβέντα, κάθε απάνθρωπη πράξη, κάθε ταλαιπωρία και πόνος που έχω υποστεί στη ζωή μου είναι συνδεδεμένα μ’ ένα λευκό πρόσωπο. Γιατί, λοιπόν, θα ‘πρεπε να φοβάμαι τους μαύρους; Κοιτάζω γύρω μου τον κόσμο στον οποίο ζω – και δεν μ’ αρέσει να λέω ιστορίες για μικρά παιδιά, αλλά δεν είναι οι Αφροαμερικανοί που έφεραν τον πλανήτη σ’ αυτή την οικτρή, τρομακτική κατάσταση. Πρόσφατα ένας τίτλος στο επιστημονικό ένθετο των New York Times έθετε το ερώτημα «Ποιος κατασκεύασε την υδρογονοβόμβα;» Το άρθρο αναφερόταν σε μια διαμάχη που είχε ανακύψει μεταξύ εκείνων που διεκδικούν τον έπαινο για την κατασκευή της πρώτης βόμβας. Ειλικρινά δεν μ’ ενδιαφέρει καθόλου — γιατί ήδη γνωρίζω τη μόνη σωστή απάντηση: «ΗΤΑΝ ΕΝΑΣ ΛΕΥΚΟΣ!» Κανένας μαύρος δεν κατασκεύασε ή χρησιμοποίησε ποτέ βόμβα με σκοπό να αφανίσει χιλιάδες αθώους, είτε στην Οκλαχόμα, είτε στο Κολουμπάιν14, είτε στη Χιροσίμα. Όχι, φίλοι μου, ο λευκός είναι πάντα ο υπεύθυνος. Ας ρίξουμε μια ματιά στον σχετικό πίνακα:

* Ποιος προκάλεσε τη μαύρη πανούκλα; Ένας λευκός.

* Ποιος ανακάλυψε τα PBC, PVC, ΡΒΒ και τα τόσα άλλα χημικά που μας σκοτώνουν;

Λευκοί.

* Ποιοι ξεκίνησαν τους πολέμους στους οποίους έχει μετάσχει η Αμερική; Λευκοί.

* Ποιοι είναι υπεύθυνοι για τα προγράμματα του FOX;

Λευκοί.

* Ποιος ανακάλυψε το ψηφοδέλτιο-πεταλούδα;

Ένας λευκός.

* Ποιος είχε την ιδέα να ρυπάνει τον κόσμο με τη μηχανή εσωτερικής καύσης;

Ένας ασπρουλιάρης, να ποιος.

* Το Ολοκαύτωμα; Αυτός δυσφήμισε φοβερά τους λευκούς (γι’ αυτό προτιμάμε να τον αποκαλούμε ναζί και τους συνεργάτες του Γερμανούς).

* Τη γενοκτονία των Ιθαγενών Αμερικανών; Λευκός.

* Τη δουλεία; Ασπρουλιάρης!

* Μέχρι στιγμής, στη διάρκεια του 2001, αμερικανικές εταιρείες έχουν απολύσει πάνω από 700.000 ανθρώπους. Ποιος διέταξε τις απολύσεις;

Λευκοί διευθύνοντες σύμβουλοι.

* Ποιος μου κόβει συνέχεια τη σύνδεση στο Ίντερνετ;

Κάποιος μαλάκας λευκός κι αν τον βρω, θα γίνει ένας νεκρός λευκός.

Κατονομάστε το πρόβλημα, την ασθένεια, τα ανθρώπινα βάσανα, ή την απελπισία και τη δυστυχία εκατομμυρίων και στοιχηματίζω δέκα δολάρια ότι θα σας κατονομάσω την επόμενη κιόλας στιγμή ένα λευκό ένοχο.

Κι όμως, τι βλέπω κάθε βράδυ στις ειδήσεις; Μαύρους που υποτίθεται ότι σκοτώνουν, βιάζουν, κλέβουν, μαχαιρώνουν, λεηλατούν, εξεγείρονται, πουλάνε ναρκωτικά, είναι νταβατζήδες, κάνουν πάρα πολλά παιδιά, πετάνε τα παιδιά τους από τα παράθυρα, είναι ορφανοί, άθεοι κι απένταροι. «Σύμφωνα με τις περιγραφές ο ύποπτος ήταν μαύρος… σύμφωνα με τις περιγραφές ο ύποπτος ήταν μαύρος… ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΙΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΣ Ο ΥΠΟΠΤΟΣ ΗΤΑΝ ΜΑΥΡΟΣ…». Σε όποια πόλη κι αν βρίσκομαι, οι ειδήσεις είναι πάντα οι ίδιες, ο ύποπτος είναι πάντα ο ίδιος απροσδιόριστος μαύρος. Απόψε βρίσκομαι στην Ατλάντα, και ορκίζομαι ότι το αστυνομικό σκίτσο του μαύρου ύποπτου στην τηλεόραση είναι ακριβώς το ίδιο με το σκίτσο του μαύρου ύποπτου που είχα δει χτες το βράδυ στο Ντένβερ και προχτές το βράδυ στο Λος Άντζελες. Σε όλα τα σκίτσα είναι συνοφρυωμένος, απειλητικός και φοράει το ίδιο καπελάκι! Μα είναι δυνατό να διαπράττει ο ίδιος μαύρος όλα τα εγκλήματα στην Αμερική;

Πιστεύω ότι έχουμε εθιστεί τόσο πολύ απ’ αυτή την εικόνα του μαύρου που φταίει για οτιδήποτε ώστε μας είναι αδύνατο να ξεπεράσουμε αυτή την πλύση εγκεφάλου. Στην πρώτη μου ταινία, το Roger & Me, μια λευκή γυναίκα στο γραφείο Κοινωνικής Πρόνοιας σκοτώνει ένα κουνελάκι χτυπώντας το μ’ ένα ξύλο για να το πουλήσει για «κρέας» αντί για κατοικίδιο. Μακάρι να είχα ένα κέρμα για κάθε φορά που κάποιος μου είπε τα τελευταία δέκα χρόνια πόσο «αηδιασμένος» και «σοκαρισμένος» ένιωσε όταν είδε να θανατώνεται μ’ αυτό τον τρόπο το «δύσμοιρο χαριτωμένο λαγουδάκι». Η σκηνή, είπαν, τους προκαλούσε αναγούλα. Ορισμένοι αναγκάστηκαν να κοιτάξουν αλλού ή να φύγουν από τον κινηματογράφο. Πολλοί αναρωτήθηκαν για ποιο λόγο περιέλαβα μια τέτοια σκηνή. Η ΜΡΑΑ (Motion Picture Association of America) αξιολόγησε την ταινία ως ακατάλληλη λόγω της σκηνής αυτής (κάτι που ανάγκασε την εκπομπή 60 Minutes να κάνει ένα ρεπορτάζ σχετικά με τη βλακεία του συστήματος αξιολόγησης). Δάσκαλοι μου γράφουν και μου λένε ότι χρειάστηκε ν’ αφαιρέσουν τις σκηνές αυτές για να μη βρουν τον μπελά τους επειδή προβάλλουν την ταινία μου στους μαθητές τους. Αλλά σε λιγότερο από δύο λεπτά μετά τη σκηνή με την κυρία και το λαγουδάκι, περιέλαβα μια άλλη σκηνή στην οποία η αστυνομία του Φλιντ πυροβολεί και σκοτώνει ένα μαύρο άντρα που φορούσε μια μπέρτα του Σούπερμαν και κρατούσε ένα πλαστικό παιδικό όπλο. Ούτε μία φορά —ούτε μία— δεν ήρθε κάποιος να μου πει: «Δεν μπορώ να πιστέψω ότι έδειξες στην ταινία σου να πυροβολείται ένας μαύρος! Ήταν φρικτό! Αηδιαστικό! Δεν μπορούσα να κοιμηθώ για βδομάδες!» Ένας μαύρος ήταν, βλέπετε, όχι ένα μικρό χαριτωμένο λαγουδάκι. Δεν σοκάρει η κινηματογράφηση της δολοφονίας ενός μαύρου (τουλάχιστον όχι για το συμβούλιο της ΜΡΑΑ που δεν είδε τίποτα το άσχημο στη συγκεκριμένη σκηνή).

Για ποιο λόγο; Επειδή ο πυροβολισμός εναντίον ενός μαύρου δεν σοκάρει πια — το αντίθετο μάλιστα. Και αυτό είναι φυσικό. Έχουμε εθιστεί τόσο πολύ να βλέπουμε μαύρους να σκοτώνονται —στις ταινίες και τις βραδινές ειδήσεις— ώστε φτάσαμε να το αποδεχόμαστε σαν δεδομένο.

Σιγά το πρόβλημα, άλλος ένας νεκρός μαύρος.

Έτσι κάνουν οι μαύροι – σκοτώνουν και σκοτώνονται.

Συνηθισμένα πράματα.

(Michael Moore – Ηλίθιοι Λευκοί)

(και άλλες θλιβερές δικαιολογίες για την κατάσταση της Αμερικής)

Αναρτήθηκε από: atumrakis | 23/11/2009

Η αρχή του Τέλους είναι εδώ

και λέγεται 21-12-2012. Κάποιοι σκεπτικισταί νομίζουν ότι είναι πάνω από το σύμπαν, έξω από τα γεγονότα, νομίζουν ότι γνωρίζουν τι έπεται του γένους τούτου. Όχι κύριοι, ψεύδεσθε, πλανάσθε, και ευρίσκεστε συνεχώς εις αδιάλειπτον σκότος. Η νεοκουλτουριάρικη προπαγάνδα σας κυβερνά, εσάς και τις σκέψεις σας.

Λάβετε!

Η ομάδα αυτή ουδεμία σχέση έχει με κάποιας ομάδας αθεόφοβων πιτσιρικάδων, που μόνος τους στόχος είναι ο αποπροσανατολισμός της νεολαίας και η έπειτα κατακυρίευση του γένους με ξενόφερτα – ανθελληνικά – είδωλα. Πρόκειται για ανθρώπους με βαθύ πνευματικό κόσμο και τεράστιες γνώσεις γύρω από την – Καθήστε Προσοχή – Ένδοξη Ιστορία Μας ως γνησίων απόγονων ΕΛ, ταυτοποιημένου DNA, μάλιστα.

Φάγετε!

Μόνοι σας θα διαπιστώσετε, αν επισκεφτείτε τις σελίδες στας οποίας παραπέμπουν τα δυο βίδεα, πως το κίνημα της αφύπνισης του γένους έχει ξεκινήσει και αποκτά όλο και μεγαλύτερους αριθμούς με το πέρασμα του χρόνου. Σας προσκαλώ λοιπόν να παρακολουθήσετε το ερευνητικό ντοκυμανταίρ με τίτλο ‘Η αρχή του Τέλους’ για να διαπιστώσετε μόνοι σας πως:

– Είμαστε ο περιούσιος Λαός (Ναι, εμείς είμαστε αυτοί, όχι οι βλαμμένοι με τις κοτσίδες)

– Είμαστε ο Λαός που Γαμάει Και Δέρνει (αλλά δεν το ξέρουμε γιατί μας ψεκάζουν καθημερινώς)

– Είμαστε 7 φορές ανώτεροι από κάθε άλλο φυλετικό είδος επάνω στον πλανήτη (αλλά δεν το ξέρουμε γιατί το DNA μας είναι σε κατάσταση ύπνου)

– Ο NiBiRu είναι υπαρκτός κομήτης.

– Και μάλιστα είναι το όχημα των ΕΛ που πήγε μια βολτίτσα στον Γαλαξία και θα έρθει όταν τελειώνει το Ημερολόγιο των Μάγια.

– Και οι ΕΛ θα μας αφυπνήσουν (θα καθαρίσουν την ατμόσφαιρα με ΕΛ-σπρέυ)

– Όταν ξυπνήσει το DNA μας θα πνίξουμε το σύμπαν με το Ιερό Σπέρμα Μας (βασικά από τώρα νομίζω…κολυμπάμε)

– Η προπαγάνδα Μας Προετοιμάζει για τα επόμενα. Ως παράδειγμα, νομίζετε ότι είναι ΤΥΧΑΙΟΙ ΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΚΕΡΔΙΣΕ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ Ο ΧΟΝΤΡΟΥΛΗΣ; ή μήπως είναι τυχαίο ότι ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ καθυστερούσαν την ΕΚΡΗΞΗ; ε; ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΟ νομίζετε; Η εξίσωση της Ζωής περιγράφεται με ακρίβεια, αδελφοί.

-Οι Αριστεροί Είναι Σατανιστές (και υποσκάπτουν το λάκκο της Πατρίδος Μας). Μακριά Από Αριστερούς Παιδιά. Μόνο με δεξιούς παρέα πλέον.

– Ο Πυθαγόρας γράφετε με Ω (ΝΑΙ, ΝΑΙ, δε λέω ψέμματα)

Αδελφοί Συν-ΈΛ-ληνες, μην αφήνετε τα μιάσματα να σας κοροϊδεύουν. ΞΥΠΝΑΤΕ. ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ. ΠΑΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΕΛΛΑΔΙΣΤΑΝ ΚΑΘΑΡΟ ΚΑΙ ΔΥΝΑΤΟ.

(Σημείωσις: Προτείνεται τα δυο βίδεα – κυρίως το δεύτερο – να τα παρακολουθήσετε σε στάση «Ημίσια Κλίση Επί Δεξιάς». Βοηθάει στην κατανόηση. Ευχαριστώ)

Αναρτήθηκε από: atumrakis | 12/11/2009

Το Τέλος της Αθεϊστικής Πλάνης

(και το σαχ-ματ)

Δέκα λόγοι για τους οποίους οι άθεοι είμαστε εντελώς πλανεμένοι, κολυμπάμε στο σκοτάδι και ανυποψίαστοι θα καούμε στην αιώνια κόλαση. Αφού πάλεψα αρκετά με τον εαυτό μου, επιτέλους άνοιξα τα μάτια της ψυχής μου και ένιωσα την Αληθινή Χριστιανική Αγάπη. Αγρυπνείτε αδελφοί και διαδώστε το, πείτε το στους φίλους σας, πρέπει να αφυπνιστεί το Έθνος των Χριστιανών και να πολεμήσει την Αθεϊστική Λαίλαπα. Η επιχειρηματολογία του σοφού αδελφού είναι αδιάσειστη, ξεκινήστε να το μεταφράζετε σε όλες τις γλώσσες.

Ο δεκάλογος της πλάνης μας:

1)Υσχυριζόμαστε πως η βίβλος δεν είναι αληθινή

2)Υσχυριζόμαστε πως δεν μπορεί κάποιος να γνωρίζει αν αυτό το βιβλίο περιέχει τον Λόγο τον αληθινό, αφού σε τόσα άλλα μπορεί να περιέχεται

3)Υσχυριζόμαστε πως το σύμπαν δημιουργήθηκε μονάχο του, χωρίς κάποιος να πάτησε κάποιο κουμπί.

4)Υσχυριζόμαστε πως γνωρίζουμε την ηλικία της Γαίας μέσω της ραδιοχρονολόγησης

5)Υσχυριζόμαστε πως υπάρχουν δημιουργήματα που δεν σχεδιάστηκαν για την ικανοποίηση μας

6)Υσχυριζόμαστε πως η προσευχή δεν οδηγεί πουθενά

7)Υσχυριζόμαστε πως οι Χριστιανοί έχουν υποστεί πλύση εγκεφάλου

8)Υσχυριζόμαστε πως η ομοφυλοφιλία δεν αποτελεί απέχθεια

9)Υσχυριζόμαστε πως η ευφυία εξελίχθηκε από το τίποτα

10)Υσχυριζόμαστε πως οι πιστοί είναι αλαζόνες υποστηρίζοντας ότι συνομιλούν με τον Μέγα Δημιουργό Του Σύμπαντος Κόσμου.

Μόνοι σας θα διαπιστώσετε με τι άνεση ο φωτισμένος αδελφός μας διαλύει κάθε ίχνος αντεπιχειρήματος .Μεριμνείτε και άρχεσθε την αδιάλειπτη προσευχήν.

Αναρτήθηκε από: atumrakis | 28/10/2009

Σε όλες τις γεύσεις

Eye on the TV
’cause tragedy thrills me
Whatever flavor it happens to be

Like:
«Killed by the husband» …
«Drowned by the ocean» …
«Shot by his own son» …
«She used a poison in his tea,
(Then she) kissed him goodbye»
That’s my kind of story
It’s no fun till someone dies.

Don’t look me at like I am a monster
Frown out your one face, but with the other (you)
Stare like a junkie into the TV
Stare like a zombie while the mother holds her child,
Watches him die,
Hands to the sky cryin «why, oh why?»

Cause I need to watch things die from a distance
Vicariously, I live while the whole world dies
You all need it too – don’t lie.

Why can’t we just admit it?
Why can’t we just admit it?
We won’t give pause until the blood is flowin’
Neither the brave nor bold
Nor brightest of stories told
We won’t give pause until the blood is flowin’

I need to watch things die from a good safe distance
Vicariously, I live while the whole world dies
You all feel the same so why can’t we just admit it?

Blood like rain fallin’ down
Drum on grave and ground

Part vampire, part warrior,
Carnivore and voyeur
Stare at the transmittal.
Sing to the death rattle.

La, la, la, la, la, la, la-lie
La, la, la, la, la, la, la-lie

La, la, la, la, la, la, la-lie
La, la, la, la, la, la, la-lie

Credulous at best
Your desire to believe in
Angels in the hearts of men.
But pull your head on out (of) your hippie haze
And give a listen
Shouldn’t have to say it all again

The universe is hostile
So impersonal
Devour to survive
So it is, so it’s always been …

We all feed on tragedy.
It’s like blood to a vampire.

Vicariously, I live while the whole world dies
Much better you than I.

(Tool – Vicarious)

Αναρτήθηκε από: atumrakis | 17/10/2009

Γκλο-μπάιμπλ

Η νέα εποχή της αληθινής πίστης έφτασε. Μην προσμένετε άλλο. Τώρα πλέον όλοι θα μπορέσουμε να δούμε, να νιώσουμε, να αισθανθούμε τον λόγο του Ενός και Αληθινού Εβραίου Θεού. Μέσα από την glo bible, η θέωση είναι πιο κοντά, αφού η αμεσότητα και η ποικιλία της είναι ασύγκριτα μεγαλύτερες από αυτές του παλιού βιβλίου που όλοι βαριόντουσαν να διαβάσουν αλλά όλοι πιστεύαν. Κοπιάστε.

Και για αυτούς που αναρωτιούνται… ασφαλώς και δεν είναι δωρεάν, αφού πραγματεύεται το πιο μεγάλο πράγμα…

Αναρτήθηκε από: atumrakis | 14/10/2009

Ο επιτυχημένος βλάκας δεν είναι ανέκδοτο

Είναι μια πραγματικότητα γύρω μας και δεν πρέπει να προκαλεί εντύπωση μια ορισμένη επίδοση ή δεξιοτεχνία των στόκων. Οι μιμητικές ικανότητες του δίποδου είναι εγγεγραμμένες στον γενετικό του κώδικα και εκπαιδεύεται σαν τον σκύλο, την αρκούδα, το άλογο, το δελφίνι. Η εντυπωσιακή ταχύτητα που τα ανήλικα εξοικειώνονται με τα ηλεκτρονικά και τα παίζουν στα δάκτυλα είναι αποτέλεσμα μίμησης και όχι σκέψης. Δεν τίθεται θέμα ότι μεγάλο μέρος της διανοητικής εργασίας οφείλεται στη μίμηση και όχι στη σκέψη. Ο ταγμένος βλαξ με το ανάλογο κούρδισμα μπορεί να κάνει θαύματα: να διευθύνει μια ορχήστρα, να οδηγήσει αεροπλάνο, να διδάξει φιλοσοφία, να γυρίσει μια ταινία, να αναλάβει υπουργείο, να παρουσιάσει μια τηλεοπτική εκπομπή, να γράφει σε εφημερίδα, να δώσει διαλέξεις. Μόνο που όταν συμβεί να γνωρίσεις από κοντά έναν τέτοιο αστέρα η απογοήτευση είναι αναμενόμενη.

adoni

Η ομαδική τύφλωση είναι δεδομένη.

Ένας χαρισματικός ομιλητής, προβάλλοντας τα δικά του συναισθήματα, μπορεί να μεταδώσει στο πλήθος ενθουσιασμό, οργή, λύπη, με τον ίδιο τρόπο που μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο το γέλιο, η δυσθυμία ή το χασμουρητό. Κάθε άνθρωπος θα υποστεί αυτή τη «μετάδοση» και συνταχθεί με τις διαθέσεις του πλήθους, αφού η ομάδα ομογενοποιεί το διαφορετικό επίπεδο νόησης. Γι’ αυτό θα πρέπει να είναι κανείς εξαιρετικά επιφυλακτικός με τις ομαδικές μαρτυρίες για κάποιο γεγονός· όσο πιο μεγάλος ο αριθμός των ομοφωνούντων τόσο μικρότερο καλάθι να κρατάς. Τα έχει γράψει ο Κανέτι και παλιότερα ο Λεμπόν: «οι άνθρωποι που ανήκουν σε μάζες τείνουν προς τη διανοητική τους εξίσωση». Στις εκλογές του 1974 η δεξιά παράταξη νίκησε με το πρωτάκουστο 54% των ψήφων· την αμέσως επόμενη Κυριακή έγινε και η πρώτη και μεγαλύτερη πορεία για το Πολυτεχνείο με 1.000.000 κόσμο στον δρόμο. Οι διαδηλωτές φώναζαν, μεταξύ άλλων, υπακούοντας στην αριστερή συνθηματολογία, και το αλλόκοτο «λαέ, ντροπή σου για την εκλογή σου», αν και για τους μισούς ήταν σύνθημα – χαρακίρι καθώς ανήκαν σε αυτούς που θα έπρεπε να «ντρέπονται».

pasok

Ο βλάκας δεν χωράει στην πραγματικότητα.

Το δίποδο είναι το μοναδικό ον που ξέρει ότι υπάρχει και ξέρει ότι θα πεθάνει· το λειψό μυαλό «πόση αλήθεια μπορεί να αντέξει;». Δεν μπορεί να δώσει ούτε να δεχτεί εξηγήσεις για το πεπερασμένο της ύπαρξης του και συνήθως αγκιστρώνεται σε κάτι που υπερβαίνει την εγκόσμια τάξη· σε κάποιο θεό, σε μια ανώτερη δύναμη ή στο σύμπαν που συνωμοτεί  για χάρη του. Η ευπιστία του κουφιοκεφαλάκη είναι παροιμιώδης: γοητεύεται, αναπαράγει ή εφευρίσκει ο ίδιος θρησκευτικά θαύματα, οράματα, εξωγήινα όντα, μετεμψυχώσεις, μεταλλαγμένους, λείψανα αγίων, τσαγιέρες που περιστρέφονται στο διάστημα, προϊστορικούς γίγαντες, νεράιδες, λυκάνθρωπους, ψυχές που βουρλίζονται γύρω μας. Και βέβαια είναι πρώτος πελάτης για κάθε είδους τσαρλατάνους και απατεώνες που του ρίχνουν τα χαρτιά, βλέπουν το φλιτζάνι, διαβάζουν τα άστρα, κάνουν μαγιολίκια, λένε τη μοίρα, ρυθμίζουν το φενγκ σούι, δίνουν θετική ενέργεια, διαβάζουν ευχές και μυστικά βιβλία, αλλά στην πραγματικότητα διαβάζουν τη φάτσα του ηλίθιου που έχουν απέναντι τους για να γραδάρουν τη βλακεία που κουβαλάει και να του κόψουν το ανάλογο κοστούμι.

(Διονύση Χαριτόπουλου – Εγχειρίδιο Βλακείας)

« Newer Posts - Older Posts »

Kατηγορίες